Mayınlı arazilerin temizlenmesi işinin, bir İsrail şirketine ihale edilmesi fikri, tek kelimeyle saçmalık.

Sebepleri var.

Evvela, uluslar arası arenada “posta koyduğunuz” bir memlekete stratejik sıkıntılar doğurabilecek bir işi ihale edemezsiniz.

Yine, uluslar arası dengeler açısından, ilişkilerin çok güzel geliştiği Suriye sınırını yarım asırlığına Suriye’nin en büyük düşmanına kiralayamazsınız. Samimiyetinizin ötesinde güvenilirliğiniz sorgulanır, itibar kaybedersiniz.

Akabinde, Arap dünyasından topladığınız puanların bir kısmını, cömertçe(ahmakça değilse) harcamış olursunuz. Arapların desteği olmadan Ortadoğu’da aktör olamazsınız. Unutulmamalıdır ki, Araplar Türkiye’ye İsrail kadar muhtaç değildir.

Devam edelim…

Bir yabancı şirkete vereceğiniz ihaleyi, sıkıntı doğuracağını bile bile, vatandaşınıza savunamazsınız. Samimiyetiniz sorgulanır. Yine unutulmamalıdır ki, Türkiye’de en çabuk puan kaybeden siyasal eksen, orta sağdır, yani, mevcut hükümetin tabanı.

Liberal siyaset hiçbir zaman “kitapta durduğu gibi durmaz.” Sizi iktidara taşıyan tabanı, liberallere yakın tutan şey, devletin diğer kanadının baskıcı tavrıdır. Tabanın hassasiyetleri ile Başbakanın beyanları taban tabana zıttır.

Neden ısrar?

Başbakanın bu mevzudaki ısrarını anlamak güç. Alternatiflerin gündemde olduğu bir konuda, böyle bir ısrar, doğrusu anlamsız. Vatandaş olarak bilmediğimiz müzakereler yapılmış olabilir, ancak bu konuda bilgilendirilmek en tabii hakkımız olsa gerek. Kiraladığınız şey, vatan toprağıdır ve 550 km lik bir şerit teşkil etmektedir. Bariyer gibi bir şey yani, hem de sınırda. Yarın öbür gün burada yapılacak faaliyetlerin diplomatik kriz çıkarmayacağı hem nereden bellidir?

Başbakan bilmelidir ki, liberalizmi anlatmak da savunmak da zordur. O yüzden, siyaset bilimi dersini bırakıp, -varsa-, olayın vazgeçilmez faydalarını anlatmalıdır.

Paranın dinine gelince; o sahibinin dini üzeredir.

Fatih Ceran

Conn/ABD

Yaşanan gelişmeler, siyasi yelpazenin “ortasında”, yeni bir şeyin olmadığını gösteriyor. Hüsamettin Cindoruk’un, ekürisi Demirel’in desteğinde, Demokrat Parti’ye Genel Başkan seçilmesi, seçmen ya da delegelerin ciddi bir değişim beklemediğini, ötesinde; orta sağın da bu tür bir değişim potansiyelini yitirdiğini göstermesi bağlamında anlamlı.

Dahası var; DP’nin yeni ve çiçeği burnunda(!) başkanı, şu an ETÖ davasından tutuklu bulunan isimlerin de partilerine katılacağını müjdeleyerek(!), merkez sağın, siyaset dışı müdahelelere, -eskiden olduğu gibi-, açık tutulacağını belirterek, ehline malum olanı herkese ilan etmiş oluyor. Bu ifadelerin, partinin yeni yönelimi olarak sunulması ise; asıl projenin, bu müdaheleler için yer açmak olduğunu, zaten Demirel-Cindoruk ikilisinin de böyle bir misyon için yeniden sahalara döndükleri intibaını veriyor.

Yakın tarihte, siyasete yapılan müdahelelerin hep CHP eksenli asker-sivil bürokrasiden geldiğini düşünenlerin, 28 Şubat’ın aktörlerini bir daha gözden geçirmeleri gerek. Müdaheleye çanak tutanların, nasıl bir aymazlıkla, aslında olası daha sert bir müdaheleyi önlediklerini iddia etmeleri ise, siyasi ahlak açısından utanç verici, toplumsal hafızamızın zayıflığı anlamında da üzücüdür.

Süleyman Soylu, galiba başkanlık yarışını, 28 Şubat’ın “babalar gibi” askeri müdahele olduğunu söylerken kaybetti. Zira; delegenin, siyasetin asker vesayetinde gitmesiyle bir sorunu yoktu ve zaten “babaları” da başka türlü davranmalarını öğütlemişti. Yazık!

…..

Omurgasız siyasetin önümüzdeki dönemde ne denli başarılı olacağını zaman gösterecek. Bu konuda olumlu söz beyan etmek hayli zor, zira yakın dönem siyasi tarihimiz, bunun başarılı örnekleriyle dolu. İşin kitabını yazan Demirel’in, DP’ye akıl hocalığı yapması ise, hem partiye tecrübe aktarımını sağlıyor, hem de statükocu siyaset taraftarları için yeni bir ağırlık merkezi oluşturuyor.

Siyasetin hal-i hazırdaki dengesinden hoşnut olmayan, CHP’den de umudunu kesen, yahut ideolojik mesafesi bulunan toplum kesimlerinin, bu yeni oluşuma destek vereceği beklenmelidir. Yakın dönemde ANAP ile birleşecek olan DP, biraz daha güçlense de, bu birlikteliğin yeni dönemin trendlerini belirleme şansı düşük. Ana hatlarıyla yakın gelecek, planlanan şeyin zaten bu olmadığını gösterecek. İktidara oynamalarının mümkün olmadığını bugünden bilen kurt siyasetçiler, mevcut hükümetin yıpratılmasına, mümkünse bölünmesine oynayacaklar. Farklı kesimlerden ne kadar destek alacaklarını ise, bu konudaki performansları belirleyecek.

…..

Orta sağın yeniden tanımlanması…

Ak Parti, Menderes-Özal çizgisinin, siyasi varisi olduğu iddiasını, ispat etmiş durumda, yani; muhafazakar-liberal bir merkez partisi zeminine oturmuş gözüküyor. Bunun da ötesinde, 90’ların başında çizgisini kaybeden merkez sağı yeniden tanımlamış ve eski çizginin yenilikçi devamı olduğunu göstermiş bulunuyor. Sözü getirdiğimiz yer şurasıdır; siyasi yelpazenin merkezinde hatırı sayılır bir boşluk ve yeni oluşuma açık bir manevra alanı yok ve DP-ANAP çizgisinin olası tek başarısı, AKP’nin bölünmesi, olmadı yıpratılması olacaktır.

Güçlü bir lideri olan ve fazlaca yıpranmamış bir iktidar partisinin, bu oyuna ne ölçüde geleceğini ise, zaman gösterecek.

Bir de , Abdullatif Şener konusu var, ancak, bunca omurgasızı aynı yazıya konu ederek, ne sizi, ne de kendimi yormak niyetinde değilim.

Esen kalınız.

Fatih Ceran

Conn/ABD