aynalar.org

Muhsin Yazıcıoğlu, dar-ı bekaya gitti ya, artık iyi şeyler söylemenin zamanıdır. Zira, sevmeyiz öyle sağlığında kıymet bilmeyi. Risk almaktır sağ iken sevmek, söyleyecek sözü olan, popülizmin ötesine geçen insanı.

Acıklıdır. Devletin öksüz çocuklarının, bir de yetim kaldığıdır çünki. Her defasında evlatlıktan reddedilip, yine de çılgınca babasına koşan bir çocuğun, hem de yediği tokatlara aldırış etmeden, hazin hikayesidir. Öyle severler. Zira, devlet, hayatlarından özgetuttukları milletin, bekasının garantörüdür, alternatifsiz. Sadakatle hizmet etmişlerdir, belki bazan yanılmış ama asla aldatmamış ve hele kimsenin kanı üzerinden politik hesap yapmamışlardır; kendilerinden gayrı. İdealleri, ülküleri vardır ve bunların etrafında döner dururlar . Işığa gönül vermiş gençlerdir zira, ama şimdi, öksüzdürler.

Baştan şunu teslim etmelidir ki çoğumuz, aslında bir suçluluk ruh haletiyle anıyoruz merhumu. Dürüst ve prensipli olmanın, ilkeli bir duruşun bizim politik tercihlerimizde ne kadar az yer tuttuğunu görmenin getirdiği ve geç gelen bir hayıflanma ile…

Geçelim…

Muhsin Başkan gibi biri olunca giden, insan gidene değil de kalana ağlamak istiyor. Hüsn-ü zannımız odur ki giden, iyi yere gitmiştir, kalanlarınsa defteri henüz açıktır, hem de yetimdirler. Serhat boylarında hissederler bir de kendilerini, düşmanı gözetleyen, koca bir milletin sorumluluğunu omuzlarında hisseden bir Alp dirayeti ve Eren şuuruyla.

Bir Harut’la Marut, bir de onlar vardır uyanık. Azatlığın şiirini yıldızlardan onlar dinlerler, zindanın en koyu, ruhunsa en açık olduğu mekanlarda. Şad olasın Dilaver Cebeci…Bilmem ki sen de yetim kaldın mı?

Geçelim efendi, zira hazindir yazması da okuması kadar…

Kanaatimce, bir gönül ve hareket adamı ile beraber, Türk Milliyetçiliğinin ıslah imkanlarından biri daha yitirilmiştir. Açıktır ki, MHP bir siyasi hareket olmanın ötesine geçememiş ve hareketin motoru olan Alperen çizgisine varis olamamıştır. Erenlik ihmal edilmiş, Alplik de yer yer hukuksuzluk olarak yorumlanmıştır. Yapılan redd-i mirasla beraber, etnik bir temelde, seküler bir milliyetçilik benimsenmiş ve millet ruhunun ana damarı ıskalanmıştır. Muhsin Yazıcıoğlu’nun önderlik ettiği hareket, bu handikapları aşan bir bakış getirmeye çalışmış, ancak, yeterince anlaşılamamış ve kitlelere ulaşamamıştır. Popülist bir çizgi takip etmeden, entelektüel bir gayretin neticesinde ulaşılacak bir bilgeliktir ki Alperenlik, teorisi mi, pratiği mi öndedir bilinmez. Yazık ki; bu çarşıda, bu malın talibi azdır. Umalım ki, merhumla beraber, önderlik ettiği siyasi anlayış ve ahlak da bizi terketmiş olmasın.

Geçmeyip burda duralım…

Cenazesinde askerler vardı merhumun, bir de topyekun rical-i devlet. Kaderin nüktesi olsa gerek, evvelinde işkence ettikleri bedenin ruhuna selam duruyordu devlet ve onun eli, askerler.

Ruhun şad olsun, Koca Reis.