‘Sekiz asır müslümanlara ev sahipliği yapmış İspanya’yı bizimle gezin’ diyordu elimdeki broşür. Madrid, Granada, Toledo, Malaga ve Cordoba’dan müteşekkil 10 günlük İspanya gezimiz elbette ki sürprizlerle doluydu ve paylaşmadan olmazdı. Gezi yazısında mahir onlarca üstad varken bu yazıyı yazmak haddime düşmezdi lâkin bir kaç cümleyle de olsa sizlere İspanya izlenimlerimi aktarmak istedim. Hem de olur ya yolunuz bir gün İspanya’ya düşerse bir kaç husus da aklınızda bulunsun diye düşündüm.

İspanya denince hemen aklımıza gelen bir kaç şey: Boğa güreşleri, flemenko dans, zeytinyağı, Endülüs medeniyeti ve elbette futbol. Boğa güreşlerini izleme imkanımız olmadı ama Dünya Şampiyonu olan bir ülkenin haklı sevincini yerinde görmüş olduk. Türk mutfağını andıran zeytinyağlı yemeklerini beğendik, Cordoba ve Granda’da Endülüs menediyetinin izlerini takip ettik.

Madrid Havaalanı’nda başlayan yolculuğumuz kendimi kısa bir süreliğine de olsa Türkiye’de hissetmeme sebep oldu. Trafik levhalarından tutun da, yüksek katlı apartmanlara, yol boyunca sıra sıra zeytin ağaçlarına ve tabii güzelliklerine kadar İspanya coğrafi açıdan bana Türkiye’yi anımsattı.

Zeytin diyarı İspanya:

Bir Egeli olarak soframızdan zeytin ve zeytinyağı eksik olmazdı diyebilirim. Ancak İspanya’yı görünce bizim bu konuda İspanyollardan fersah fersah geride olduğumuz sonucuna vardım. Bir kere zeytin, salatanın içinde bir malzeme olarak değil, ayrı bir tabak içinde ikram ediliyor. Kahvaltılarda mutlaka zeytin yağı ve zeytin bulunuyor. Salatalara mutlaka zeytin yağı ve sirke ikilisi eşlik ediyor. Bu kadar zeytin yağı tüketilen bir ülkede sağlık sorunları da yaşanmaz diye düşünüyorum.

Siesta kültürü:

İspanya’yla Türkiye benzerliğini yakaladıktan sonra sırasıyla bir dizi şaşkınlık yaşadık. Bunlardan ilki mesai saatlerindeki düzensizlikti. Bankaların ve resmi dairelerin öğleden sonra saat 2′de kapanmasının şokunu henüz atlatamamışken süpermarket, butik,ayakkabı mağazaları ve dahi kontör dükkanlarının da bir nevi işyeri sahibinin keyfine göre açılıp kapanması hayli garibimize gitti. Örneğin bir elbise mağazası sabah saat 11′de açılıyor, öğleden sonra 2′de kapanıyor. Akşam 6′da yeniden açılan dükkan gece yarısına kadar açık kalıyor. Bunun nedeni de şu: İspanya’da güneş sabah 7′de doğuyor ve akşam 10′da batıyor. Güneş, sıcaklığını en çok öğlen 2 ve akşam 6 saatleri arasında hissettiriyor. Bu nedenle çoğu İspanyol bu saatlerde siesta yapıyor ( yani uyuyor). İspanya’nın coğrafi konumundan kaynaklanan bu özellik namaz vakitlerine de yansıyor. Örneğin öğlen namazı vakti saat 2.30′da girerken, ikindi 6.30′da, akşam gece 10′da ve yatsı namazı vakti 12′de giriyor.

Dolayısıyla İspanya’da hayat akşam 10′dan sonra başlıyor. Akşam yemeği için gittiğimiz restoranlar bize akşam 9′dan sonra gelmemiz gerektiğini söylüyordu. Çünkü 9′dan önce ya açık değillerdi ya da servise başlamıyorlardı. Gecenin bir yarısında hâlâ sokaklarda yüksek sesle konuşan insanların bulunduğu bir ülkede günün ikiye bölünmüş olması adeta günlerin hiç bitmiyormuş gibi yaşanmasına da sebep oluyor.

Güneşin bu denli uzun saatler hissedildiği bir ülkede doğal olarak güneş enerjisinden yararlanmak kaçınılmaz olmuş. Yol boyunca tarlaların yanında devase güneş enerjisiyle enerji üreten santraller görüyoruz. Kışların da çok sert geçmediği İspanya’da evlerin ısınma sorunları yaşamadığını öğreniyoruz.

Aile hayatı ve İspanyollar:

Gece hayatının bu denli önem kazandığı İspanya’da aile kavramı oldukça zayıflamış. Aile kavramından kastımız: Evlilik, çocuk sahibi olma ve tabii ki ahlaki bir takım değerler. Rehberimizden edindiğimiz bilgilere göre İspanyol halkının yüzde 80′e yakın bir kesimi kendini herhangi bir dine ait hissetmiyor. Gençlerin büyük bir kısmı da dünya hayatını sadece eğlenceden ibaret olarak görüyor. Resmi olarak evlenen insan sayısı az olduğu gibi doğurganlık oranı da Avrupa ortalamalarının altında seyrediyor. Genel olarak 20’li yaşlarda çalışma hayatına başlayan İspanyollar, ancak yaş 30-35’e geldiğinde çocuk sahibi olmayı düşünmeye başlıyorlar. Bir çok Avrupa ülkesi ve Amerika gibi İspanya’da da köpek gezdiren insanlara rastlıyoruz. Yalnız bu kimseler Amerika’daki gibi yaşlı da değiller.

Aile kavramı zayıfladığı için ahlaki normlar da artık geçerliliğini yitiriyor. Sokak ortasında şahit olduğumuz pek çok uygunsuz görüntü de belki bu yüzden ‘aile var kardeşim , ne yapıyorsunuz’ itirazını geçersiz kılıyor. Çünkü aile yok, onun yerine ‘eğlen güzelim gününü gün et’ zihniyetine sahip bireyler var.

Peki bu kadar eğlenen bir ülkede işsizlik ne durumda diye soracak olursanız, son yıllarda işsizliğin arttığını (2010 yılı itibariyle yüzde 20’lere çıkmış vaziyette), sırf bu yüzden de Başbakan Zapatero’nun yoğun eleştirilere maruz kaldığını hatırlatayım isterim. Ancak işsizliği düşünürken İspanya’da kadınların, erkeklerin yaptığı her işte çalıştığını da vurgulamak lazım. Öyle ki, yol yapım ekibinde elinde tabela arabalara yol verenden tutun da Madrid’de gecenin 3’ünde taksi şoförlüğü yapanına kadar kadınları hayatın her safhasında etkin bir şekilde görmek mümkün.

Turizm ülkesi İspanya:

İspanya ekonomisi sırtını bir nevi turizme dayamış diyebiliriz. Ülkenin güney kesimi başlı başına bir turizm cenneti zaten. Endülüs’ten başlayıp güneye doğru uzanan bir yelpazede İspanya, hem tarihini hem de masmavi koyları paraya çevirmeyi çok iyi başarmış. Tatil yerlerinde mutlaka ya İngilizce bilen birine rastlıyorsunuz ya da size sunulan her şeyin bir şekilde İngilizce açıklaması mevcut oluyor. Zaten havaalanı, metro gibi yerlerde de ikaz ve yön levhalarının çoğu aynı zamanda İngilizce.

İspanya yalnızca denizi ve güneşiyle değil aynı zamanda tarihi ve kültürel mirasıyla da ilgi odağı haline gelmiş bir ülke. İspanya’ya gelen her turist mutlaka bir Flemenko gösterisine katılmak, boğa güreşi izlemek ve Endülüs bölgesini gezmek istiyor. İspanya 711 yılıyla başlayan, 1492′de sona eren bir Emevi medeniyetine ev sahipliği yapmış. Bu medeniyetin izlerini bugün hala görebilmek mümkün. Öyle ki şehir isimlerinden tutun da, kalelere, konaklara kadar pek çok yerde İslam medeniyetinin işaretlerine rastlamak mümkün. Her ne kadar bir zamanlar cami, külliye ve saray olan tarihi mekanlar kilise, şapel ve katedrallere dönüştürülmüş de olsa, gerek mimarisinden gerekse de hat eserlerinden İslamiyete dair kalıntılara rastlamak mümkün.Örneğin Cordoba’da kaldığımız bir otelde duvarda görkemli bir Kur’an-ı Kerim levhası asılıydı ve bize kilise olarak takdim edilen tarihi bir binanın duvarlarında arapça kalıntılara rastladık.

İspanya, orta çağ karanlığında bu izleri silmeye uğraşmış da olsa, bugünlerde hummalı bir şekilde devam eden tarihi restorasyon çalışmalarıyla tekrar bu izleri günyüzüne çıkarmaya çalışıyor. Nasıl çıkarmasın, bugün İspanya sadece bir Elhamra sarayını ziyaret etmek isteyen onbinlerce turistin akınına uğruyor. Bir Kurduba Camii bugün dünyanın sayılı şaheserleri arasında yer alıyor. Kısacası İspanya, kültüründe derin izler bırakan Endülüs medeniyetinin meyvelerini topluyor. Umarız, manevi meyvelerini toplamak da kendilerine nasip olur.

İnsan, Endülüs medeniyetinin izlerini görüp de şaşırmadan edemiyor. Yaklaşık 7 asır İslam medeniyetine kucak açmış bir milet şimdilerde kendini dinden uzak olarak tanımlıyor. İslam medeniyetini silebilmek için kütüphaneleri yıkan, kitapları yakan, müslümanları ve yahudileri kovan, kalalanları da engizisyon mahkelemelerinde idam eden bir geçmişiyle İspanya, şimdilerde dine ait değerlerin neredeyse yok sayıldığı bir hayat düzenine sahip.

Geçtiğimiz yüzyılda şiddetli siyasi çatışmalara tanıklık eden İspanya, şimdilerde daha farklı yönleriyle de anılıyor. İnsan hakları, kadın hakları, hayvan hakları için mücadele veren onlarca kuruluş var. Sosyalist bir siyasi anlayışın hakim olduğu günümüz İspanya’sında aslında her dinden ve siyasi düşünceden insana değer veriliyor. Sokaklarında çevre koruma birimlerine de rastlayabileceğiniz İspanya’da, otellerdeki bir hassasiyet dikkatimizi çekiyor. Malum, otelde kaldığınız sürece günlük olarak odanız temizleniyor, tüm havlularınız da yenileriyle değiştiriliyor. Bu durumun yol açtığı su ve enerji kaybını fark eden otel yetkilileri küçük bir notta ‘ lütfen havlularınızı değiştirmek istiyorsanız küvetin üzerine bırakın’ diyerek sizden nazikçe su ve enerji tasarrufunda kendilerine yardımcı olmanızı istiyorlar. Bir başka benzer notta da küveti suyla doldurup banyo yapmak yerine, duş alınması tavsiye ediliyordu.

Kısaca özetlemek gerekirse, İspanya ve halkı hem yaşayış biçimiyle hem de düşünce tarzıyla kalıpların dışına çıkıyor, yer yer de insanı şaşırtıyor. Hem tarihi mirasıyla hem de tabii güzellikleriyle ziyaret etmeye değer bir ülke diyebiliriz İspanya için. 10 günlük bir seyahatten edindiğimiz izlenimler ancak bu kadarla sınırlı kalıyor.

Amerika’dan Dünya’ya Açılan Pencere: Link Tv

Sınırları olmayan Televizyon sloganıyla yayın hayatına başlayan Link Tv, 1999 yılından bu yana dünyanın dört bir yanından haber, müzik, sinema ve belgesel programlarıyla kültürler arası bağlantı (link) kurmaya çalışan bağımsız Televizyon kanalı. Henüz sınırlı bir izleyici kitlesine sahip olan Link Tv, Amerikan toplumunun dünya gündemini yakından takip edebilmelerini, farklı kültürleri tanımalarını, değişik müzik türlerinden haberdar olmalarını kendine amaç edinmiş bir grup gönüllü tarafından kurulmuş. Kar amacı gütmeyen, bağışlarla ayakta kalmaya çalışan Televizyon kanalı birbirinden ilginç programları ile dikkatleri çekiyor.

Yorumsuz Haber

Her gün Orta Doğu’da ve dünyanın değişik bölgelerinde yaşanan gelişmeleri farklı haber kaynaklarından, yorumsuz bir biçimde ekrana getiren Link Tv, bu alanda benzersiz bir uygulama başlatmış. Örneğin İsrail-Filistin arasında yaşanan bir gerginliği aynı zamanda hem İsrail kaynaklarından, hem de Mısır, Lübnan, Suriye, Irak gibi Arap ülkelerinin yayın organlarından takip etmeniz mümkün. Üstelik haberleri eş zamanlı olarak, aslına sadık kalarak ve herhangi bir yorum katılmadan izleyebiliyorsunuz.

Dünya’dan Sesler

Müzik programları  da hiç şüphesiz aynı konsepte uygun olarak hazırlanıyor Link Tv’de. Dünya’nın hemen her köşesinden bugüne kadar duymadığınız onlarca müzik türü hakkında hem bilgi sahibi olabiliyor, hem de sanatçının eserlerini internet üzerinden indirebiliyorsunuz. Kanalın web sayfasında Ömer Faruk Tekbilek ile yapılmış bir söyleşiye de ulaşmak mümkün.

Dünya Sineması

Merkez Medya’nın aksine Holywood filmlerine de ambargo koyan LinkTv’nin sinemaya bakış açısı da aynı paralelde. Dünya Sineması’nın seçkin ve en güncel örneklerini izleyicilerine sunan Link Tv, aynı zamanda fimler hakkında detaylı bilgileri ve yönetmenleri ile yapılan söyleşileri de yine İnternet sayfalarından erişime açmış. Türkiye’de son yılların en çok tartışılan filmlerinden olan Takva da Temmuz ayı gösterimleri arasında yerini alıyor.

Sıradışı Programlar

Bu tür programların yanı sıra diğer yayın organlarınca hazırlanan (Democracy Now, Fora Tv) yapımlara da yer veren kanal, kendine özgü programlarıyla da ezberleri bozmaya niyetli gibi gözüküyor. One Nation Many Voices isimli; Amerika’da yaşayan Müslümanlar kendilerine söz hakkı verilseydi ne söylemek isterlerdi temalı kısa film yarışması ile Amerikan halkının da bir arada yaşayabilme becerisini sürdürmesini amaçlıyor.

Eğitim Camiasında Tercih Ediliyor

2006 yılında National Geographic tarafından yapılan anketin ortaya çıkardığı ‘Amerikalıların dünya gündeminden oldukça uzak oldukları’ gerçeği üzerine eğitim camiası tarafından daha bir dikkatle izlenir ve tavsiye edilir hale gelmiş Link Tv. Sözü edilen ankette 2003 yılından beri Amerikan ordusu bilfiil Irak’ta olmasına karşın; ankete katılanların yüzde 67’si Ortadoğu haritası üzerinde Irak’ı bulmakta zorlanmışlardı. Okullar, Direct Tv aboneliğiyle uygun koşullarda LinkTv’ye abone olabiliyorlar. Kanal hakkında ayrıntılı bilgiye web sayfası aracılığıyla ulaşılabilir: www.linktv.org

Eğitim teknolojilerinin kullanım alanını son derece genişletmesiyle beraber son zamanlarda eğitim dünyasında sorgulanmaya başlayan konulardan biri gelecekte öğretmenin rolü ortadan kalkacak mı? şeklinde karşımıza çıkıyor. Geleceğin eğitim modelinde hiç şüphesiz öğretmenin yeri şimdikine nazaran oldukça azalacak gibi görülüyor. Ama tamamen ortadan kalkar mı, bu sorunun henüz kesin bir cevabı yok denebilir.

Eğitim teknolojileri denince aklımıza teknolojinin  türlü uygulamalarının eğitim alanına uyarlanmış hali geliyor. Bunu, teknolojik araç ve gereçleri eğitim maksatlı kullanmak olarak da düşünmek yanlış olmasa gerek. Ancak burda dikkat edilmesi gereken husus teknolojik imkanların,  eğitim kalitesini ve etkinliğini artırıp artırmadığı olmalıdır. Zira sırf teknolojiden yararlanıyor gibi görünüp eğitimin arka planda kalması tehlikesi ortaya çıkabilir.

Eğitim dünyasında teknoloji artık bir kolaylaştırıcı gibi görülmekte. Buna mukabil, değişen ahlaki normlar ve kabuller de eğitimcileri daha farklı sorunlarla karşı karşıya bırakmakta. Örneğin, eğitimci-öğrenci ilişkisinde eskisine nazaran bir takım aksaklıklar yaşanmaya başlıyor ve bu sorunlar geleneksel eğitim modelinin ister istemez sorgulanmasına sebep oluyor. Teknoloji, işte tam da bu noktada devreye giriyor ve geleceğin eğitim modelinde belirleyici bir rol üstleniyor.

Şimdilerde uzaktan eğitim, internet üzerinden eğitim gibi yeni eğitim modelleri yetişkinler için birer alternatif halini almış durumda. Bu eğitim modellerinin zamanla daha alt sınıflara örneğin liselere, ortaokullara adapte edilmesi söz konusu. Amerika’da bir kaç yıldır internet üzerinden eğitim veren liseler eğitim düzeyi olarak belli bir seviyeye gelmiş durumda.

İnternetin ve uzaktan eğitimin tercih edilir hale gelmesinde günümüz eğitim sisteminde yer alan şiddet, uyuşturucu ve kötü arkadaş ortamı gibi faktörlerin etkili olduğu yadsınamaz. Hali hazırda, klasik eğitim metodunu bilgisayar destekli eğitim modeline dönüştürerek, öğretmenleri birer moderator konumuna getiren farklı fikirler de destekçi bulmaya başladı bile.

Sonuç itibariyle, gelecek günlerde gerek kişisel ihtiyaçların yenilenmesi, gerekse toplumun eğitim beklentilerinin değişmesi sebebiyle eğitim anlayışında da bir takım yenilikler görülmesi şaşırtıcı olmayacaktır. Mühim olan, bu yeniliklere kısa sürede adapte olmak ve kişisel verimlilik esaslı üretken bireylerin yetişmesinde her türlü bileşenin bir araya getirilmesinin  sağlanmasıdır. Zannediyorum, ancak bu şekilde dünya standartlarında bir eğitim modelini ortaya çıkarmamız mümkün olacaktır.

Amerika’da yaşıyor olmakla birlikte internet sayasinde Türk medyasını çok yakından takip edebilme imkanına sahibim. Hatta, saat farkından dolayı bir sonraki günün yazılarını da akşamdan okuyorum, bu durum her gün kapımıza gelen gazetenin büyüsünün kaybolmasına da neden oluyor. Lakin ben bu aavantajdan şikayetçi değilim. Zira, bir okur için en güzel his severek ve beğenerek takip ettiği yazarların yazısını heyecanla beklediği andır. Bu yüzden New York saati ile akşam 8-9 arası benim için de ‘Acaba hangi gazete güncellendi’ merakıyla web siteleri arasında dolaştığım zaman dilimleridir.

İyi bir gazete okuyucusu olduğumu söyleyebilirim. İlkokul günlerinde eve gelen gazeteyi didik didik edip her satırını okuduğumu, ortaokul yıllarında biriken cep harçlığımı hep gazeteye dergiye yatırdığımı, lisede artık elimde bir gazeteyle dolaştığımı çok iyi hatırlıyorum. Ardından üniversite yılları: Biraz daha entelektüel birikim ortaya koyma çabasıyla takip edilen yazarlar, katılınan konferanslar, paneller. Derken iş hayatı ve artık okuma çabasının yerini, hangi yayınları takip etsem mesleki anlamda daha çok işime yarar kaygısı alıyor.

Gazetelerde, Tv’lerde sürekli cinsellik, ahlaksızlık, her türlü gayri meşru ilişki ve cinsel sapkınlıklardan söz edilir oldu ve bu yayınların genç dimağlar üzerinde etkisi büyük. Bundan 20 yıl önce böyle olaylar yaşanmıyordu bu toplumda.

Geçen yazıda Türkan Saylan hanımefendinin bir sözünden hareketle ortaya çıkan ilginç bir durumu, bir ironiyi ele almıştık. Yine Türkan Saylan’la devam edelim istiyorum. Kendisi geçmiş zamanlarda muhtelif yerlerde bir takım beyanatlarda bulunmuş. Bunlardan birinde diyor ki: Biz türkler hep akın etmişiz; yakıp yıkmışız, başkalarının yaptıklarını yakıp yıkmışız. Şimdi kendi yaptıklarımızı yıkıyoruz. Nedir bu alışkanlık?

Hani bunu bir yabancı söylese belki anlarım, yanlış bilgilendirilmiş ya da bilmiyor derim. Ancak, bunu içimizden biri, hem de profesör ünvanına sahip biri dile getirince insanın bir art niyet aramaması işten bile değil. Şimdi, elimizde belki de binlerce tarihi bilgi ve belge vardır bu sözleri yalanlayacak, çok ötelere gitmeye gerek de yok aslında. Sadece şu anda yeryüzünde nerelerde savaş olduğuna, hangi ülkelerin zulüm ettiğine ve mazlumların kimler olduğuna bakmak bile yeterli. Ancak, ben daha farklı bir yoldan giderek, o çok beğendiğimiz, hep kendilerine benzemeye çalıştığımız Batı medeniyetinin özünde neler olduğunu bir kez daha görelim istiyorum.

Düşünebiliyor musunuz burdaki ironiyi?

İroni: Söylenen sözün tersini kastederek kişiyle veya olayla alay etme. ( Türk Dil Kurumu Sözlüğü)

Başlıktaki ifadeyi bir yerden hatırlıyorsunuz değil mi? Bundan bir kaç yıl önce Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği Başkanı Türkan Saylan, bir orkestra şefinin isminin Muhammed olmasından kaynaklanan bir çelişkiyi bu şekilde ifade etmişti. Haksız da sayılmazdı kendince, neticede çağdaşlığın -bir bakıma- simgesi sayılabilecek senfoni orkestrasının başında ismi Muhammed olan bir zat durmaktaydı. Sözlük anlamına baktığınız zaman, bu ifadenin ardında aslında bir şeylerle alay etme niyetinin gizlendiği de ortadaydı. Ancak, alay konusu olan bahsi geçen kişinin Muhammed ismine sahip olması mı, orkestrayı yönetmesi mi, yoksa her ikisi birden mi bunu tam anlayamadık.

Bu mevzuyu kısaca hatırladıktan sonra asıl konumuza giriş yapalım. Geçtiğimiz pazar günü ( 26 Nisan 2009) Zaman gazetesinde bir röportaj yayınlandı. Röportajda 30 yıl önce Müslüman olmuş bir Amerikalı bayan Osmanlı Kadını üzerine araştırmalar yaptığını, hatta bu konuda bir kitap yazdığını söylüyor, sözlerine şunları da ekliyordu:

Osmanlı kadını kendi dünyasında hakimdi ve bu dünyada kendini göstermek, kendini ifade etmek gibi bir özgürlüğü vardı. Herkes bundan emin olabilir. Osmanlı kadını bilinçliydi, bugün kadınlar haklarından habersiz…

Düşünebiliyor musunuz burdaki ironiyi? Cumhuriyet öncesi kadınların hiçbir hakkı olmadığını öğrettiler bize hep. Seçme ve seçilme hakkını da pek çok Avrupa ülkesinden önce Türk kadını elde etmişti ve biz hep bununla gurur duyduk. Cumhuriyet öncesi Türk Kadını (Osmanlı Kadını) her türlü haktan yoksun, adeta bir köle, evden dışarıya çıkamayan kara çarşaflara dolanmış zavallı bir mahluktu bizim gözümüzde.

Heyhat, o da ne? Çağdaşlığın hiç tartışmasız zirvesindeki bir ülkede doğmuş büyümüş, ardından müslüman olmuş, Türk ve Osmanlı kültürünü derinlemesine araştırmış, ardından başını örtmeye karar vermiş ve yetmemiş az önce okuduğumuz cümlelerin yer aldığı bir kitap yazmış. Çağdaşlığı, kadın haklarını ve moderniliği hiç şüphesiz bizlerden çok daha iyi bildiğine emin olduğumuz bu bayan, bugüne kadar bize öğretilenleri ters yüz edip Osmanlı Kadını’nın aslında iddia edildiği gibi zavalli bir mahluk olmadığını, dahası günümüz kadınından çok daha bilinçli ve özgür olduğunu söyleyebiliyor. Bunu ben söylemiyorum, bir din alimi ya da Türk tarihçisi de söylemiyor. Çağdaş bir Yaşam‘ı terk edip  Türk / Müslüman bir hayat tarzını benimseyen Amerikalı bir hanımefendi söylüyor. Sanırım, daha fazla söze de gerek yok.

Şimdi, yukarıdaki soruyu sormak benim hakkım: Düşünebiliyor musunuz burdaki ironiyi?

( Röportajın tamamını okumak isteyenler ilgili linki takip edebilir: http://www.zaman.com.tr/haber.do?haberno=841546&title=basortusuyle-turkiyeye-gelince-karsilastim )

Mehmet ÇOĞAL